و در اندوه جهل مردم « ام القری » میسوخت

بلی او، آن یگانه، آن فلک سیر خدا پیوند

بهمراه دلی نورانی و عزمی گران چون کوه

ز « کوه نور » شبها دیده بر « ام القری » میدوخت

***

یکی شب « کوه نور » آبستن رمزی خدائی شد

شبی رخشان ز بام آسمان آبی « ملکه »