بناگه برق زد در پشت چشمش، دیده را وا کرد

***

به کوته لحظه ای چشم محمد، گرم شد از خواب

ولی در خویش حیران بود .

ز پشت دیدگان تا عرش، نوری را تماشا کرد

بخود لرزید از وحشت

نگاهی پر ز اندیشه بسوی آسمانها کرد