نوائی آسمانی در دل غار حرا پیچید

چه می بینم؟ نمی دانم

***

محمد در سخن با خویش بود آنگاه چون تندر

صدائی در زمین از سوی عرش کبریا پیچید

در آندم، حق تعالی، گوش بر بانگ خدا میداد

محمد، مات و حیران، گوش بر بانگ خدا می داد: