گونه ام گلرنگ و چشمم پرده پرده غرق اشک

هر پر بلبل که بینی نقشی از آن یادهاست

باغبان از داغ گل در خاک شد اما هنوز

های های زاریش در هوی هوی بادهاست

لب فرو بستم ولی در سینه ام فریادهاست .

« تیر ماه ۱۳۵۰ »