هزار بار به پیش تو می توان مردن

قیامتی ز طلسمات آسمان شده ای

شکوفه چه درختی؟ پرنده چه بهار؟

که بی صدایی ما را ترانه خوان شده ای

خجسته باد چه نیکونفس، چه جان شده ای!

کابل - ثور ۱۳۶۷