تویی تویی به خدا، دلنشین چو رویایی، تویی تویی به خدا، دلربا چو مهتابی،

تویی که آمده ای تا کنار بستر من، برای این که نمیرم ز درد تنهایی،

تویی تویی به خدا این حرارت لب توست، به روی گونه سوزان و دیده تر من،

گهی به سینه پر اضطراب من سر تو، گهی به سینه پر التهاب تو سر من !

تویی تویی که ز امواج چشمه مهتاب؛ به آتش دلم از لطف می زنی آبی،

تویی تویی به خدا، عشق و آرزوی منی، به سینه تا نفسی هست بی قرار توام!

تویی تویی به خدا، جان و عمر و هستی من؛ بیا که جان به لب اینجا در انتظار توام،