خانه ها چرخ زنان همچو حباب

کوه طوفان زده را سیلی سیل

کرد همچون پر کاهی پرتاب

رود دریا شد و بر سینه موج

اژدهایی ست کف اورده به لب

پیکرش تیره تر از قیر مذاب

خون در آن ظلمت غم می جوشد