قتلگاهی ست بسی وحشتناک

می کند چهره نهان در دل آب

*

موج خون می جهد از سینه سیل

سیل می غرد و فریاد زنان،

بر سر خلق زند تیغ هلاک

ای بسا سر، که فرو کوفت به سنگ