ای بسا تن، که فرو برد به خاک

سیل می غرد و فریاد زنان،

بر سر خلق زند تیغ هلاک

ای بسا سر، که فرو کوفت به سنگ

ضجه و زاری کس را نشنید

*

من چه گویم که به میگون چه گذشت