بس کنم این سیاه کاری، بس، گرچه دل ناله می کند: «بس نیست»

آن چه از عشق او رقم زده ام، شیره جان ناتوان من است

سوز آهم اثر نمی بخشد، دفتری را چرا سیاه کنم؟

شمع بالین مرگ خود باشم، کاهش جان خود نگاه کنم

برگ های سپید دفتر من! از شما روسیاه تر کس نیست