برگ های سپید دفتر من! از شما روسیاه تر کس نیست  

سوز آهم اثر نمی بخشد، دفتری را چرا سیاه کنم؟

شمع بالین مرگ خود باشم، کاهش جان خود نگاه کنم

بس کنم این سیاه کاری، بس، گرچه دل ناله می کند: «بس نیست»