آغوش باز کردم و در بر گرفتمش، با خرمنی شکوفه تر روبه رو شدم

سر تا قدم طراوت و زیبایی و نشاط، دست طلب به دامن وصلش نمی رسید

آن جا که اشتیاق شرر زد به تار و پود، آن جا که دل کشید، به صد التهاب، آه

آن جا که لب نداشت توانایی سخن، آن جا که سوخت تاب و شکیبایی نگاه

دل ها صدای ناله هم را شناختند، او محو عشق من شد و من محو او شدم

گلبرگ گونه های دل افروز او ز شرم، چون گونه های لاله تبدار می نمود

سر می کشید شعله آه من از نگاه، گویی میان سینه، دل آتش گرفته بود