مرا می خواستی، تا شاعری را، ببینی روز و شب دیوانه خویش

مرا می خواستی، تا در همه شهر، ز هر کس بشنوی افسانه خویش

مرا می خواستی، تا از دل من، برانگیزی نوای بی نوایی

به افسون ها دهی هر دم فریبم، به دل سختی کنی بر من خدایی!