می خرامد به سوی مغرب ماه

قصه ای جانگداز می گوید.

تا دلی هست، های و هویی هست

می وزد باد سردی از توچال

شاعری در سکوت و خلوت شب

کاغذی بی شمار کرده سیاه.

به نگاه پریرخی زیبا