به نگاه پریرخی زیبا

می خرامد به سوی مغرب ماه

شاعری در سکوت و خلوت شب

کاغذی بی شمار کرده سیاه.

می کند همچنان نگاه، نگاه

آه، این روشنی سپیده دم است!