ای آخرین پناه من، آغوش باز کن؛ تا ننگرم پس از رخ او آفتاب را.

پاداش آن صفای خدایی که در تو بود، این واپسین ترانه تو را یادگار باد

ماند به سینه ام غم تو یادگار تو، هرگز غمت مباد و خدا با تو یار باد.

دیگر ز پا فتاده ام ای ساقی اجل، لب تشنه ام، بریز به کامم شراب را