کجا می کشانندم این نغمه ها، که یکدم نخواهند آسوده ام

به لب جز سرود امیدم نبود، مرا بانگ این چنگ خاموش کرد

چنان دل به آهنگ او خو گرفت، که آهنگ خود را فراموش کرد

نمی دانم این چنگی سرنوشت، چه می خواهد از جان فرسوده ام

دل از این جهان بر گرفتم دریغ، هنوزم به جان آتش عشق اوست

در این واپسین لحظه زندگی، هنوزم در این سینه یک آرزوست

دلم کرده امشب هوای شراب، شرابی که از جان برآرد خروش