می کنم چون درون سینه نگاه

گفتم این گل ز غصه خواهد مرد

یا دلم را چو روزگار شکست

گفتم او را چو من شکستی هست

آه از این بخت بد چه بینم آه

گل غم، مست جلوه خویش است

هر نفس تازه روتر از پیش است