من ترک سفر کردم با یار شدم ساکن

پس در ره جان جانم والله به مجاز آمد

آب حیوانش را حیوان ز کجا نوشد

کی بیند رویش را چشمی که فرازآمد

وز مرگ شدم ایمن کان عمر دراز آمد

ای دل چو در این جویی پس آب چه می جویی

تا چند صلا گویی هنگام نماز آمد