داری خبر که شب همه شب دور از آن نگاه، مانند شمع سوختم و اشک ریختم

ای شعر من، بگو که جدایی چه می کند، کاری بکن که در دل سنگش اثر کنی

ای چنگ غم، که از تو به جز ناله برنخاست، راهی بزن که ناله از این بیشتر کنی

ای آسمان، به سوز دل من گواه باش؛ کز دست غم به کوه و بیابان گریختم

ای روشنان عالم بالا، ستاره ها، رحمی به حال عاشق خونین جگر کنید

یا جان من ز من بستانید بی درنگ، یا پا فرا نهید و خدا را خبر کنید

آری، مگر خدا به دل اندازدش که من، زین آه و ناله راه به جایی نمی برم