از گور چگونه رو نگردانم؟! من عاشق آفتاب تابانم

بر سینه سرد گور باید خفت، هر لحظه به مار بوسه باید داد

ای وای چه سرنوشت جانسوزی! این ست حدیث تلخ ما، این است

ده روزه عمر با همه تلخی؛ انصاف اگر دهیم، شیرین است

من روزی اگر به مرگ رو کردم، از کرده خویشتن پشیمانم

من تشنه این هوای جان بخشم، دیوانه این بهار و پاییزم

تا مرگ نیامدست برخیزم، در دامن زندگی بیاویزم