تو صاحب درد بودی ناله سر کن، خبر از درد بیدردی نداری

دلا شب ها نمی نالی به زاری؛ سر راحت به بالین می گذاری

بنال ای دل که رنجت شادمانی است

بمیر ای دل که مرگت زندگانی است

میاد آندم که چنگ نغمه سازت، ز دردی بر نیانگیزد نوایی