بنال ای دل که رنجت شادمانی است

دلا شب ها نمی نالی به زاری؛ سر راحت به بالین می گذاری

تو صاحب درد بودی ناله سر کن، خبر از درد بیدردی نداری

بمیر ای دل که مرگت زندگانی است

میاد آندم که چنگ نغمه سازت، ز دردی بر نیانگیزد نوایی

میاد آندم که عود تار و پودت؛ نسوزد در هوای آشنایی