دل بی درد همچون گور سرد است

به فریادی سکوت جانگزا را، بهم زن در دل شب های و هو کن

و گر یاری فریادت نمانده است؛ چو مینا گریه پنهان در گلو کن

صفای خاطر دل ها ز درد است