شادم از این شکنجه، خدا را، مکن دریغ، روحم را در آتش بیداد خود بسوز!

ای سرنوشت، از تو کجا می توان گریخت؟من راه آشیان خود از یاد برده ام

یک دم مرا به گوشه راحت رها مکن، با من تلاش کن که بدانم نمرده ام!

ای سرنوشت، مرد نبردت منم بیا، زخمی دگر بزن که نیفتاده ام هنوز

ای سرنوشت! هستی من در نبرد توست؛ بر من ببخش زندگی جاودانه را!

منشین که دست مرگ ز بندم رها کند، محکم بزن به شانه من تازیانه را!