گل اقبال من،ای غنچه ناز؛ بهار آمد تو هم با او بیامیز.

بهارم، دخترم، ازخواب برخیز؛ شکرخندی بزن، شوری برانگیز

بهارم، دخترم، آغوش وا کن که از هرگوشه گل، آغوش وا کرد

زمستان ملال انگیز بگذشت، بهاران خنده بر لب، آشنا کرد

بهارم، دخترم، صحرا هیاهوست، چمن زیر پر و بال پرستوست.