تک درختی خشک در پهنای دشت، تشنه می ماند در این تنگ غروب.

برتن خورشید می پیچد به ناز، چادر نیلوفری رنگ غروب.

از کبود آسمان ها روشنی، می گریزد جانب آفاق دور.

درافق، برلاله سرخ شفق؛ می چکد از ابرها باران نور.

می گشاید دود شب آغوش خویش، زندگی را تنگ می گیرد به بر