این پرده نیلی را بادیست که جنباند

جز پادشه بی چون قدر تو کجا داند

عالم ز تو پرنورست ای دلبر دور از تو

حق تو زمین داند یا چرخ سما داند

این باد هوایی نی بادی که خدا داند

خرقه غم و شادی را دانی که که می دوزد

وین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند