وین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند

این پرده نیلی را بادیست که جنباند

این باد هوایی نی بادی که خدا داند

خرقه غم و شادی را دانی که که می دوزد

اندر دل آیینه دانی که چه می تابد

داند چه خیالست آن آن کس که صفا داند

شقه علم عالم هر چند که می رقصد