اندر دل آیینه دانی که چه می تابد

این باد هوایی نی بادی که خدا داند

خرقه غم و شادی را دانی که که می دوزد

وین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند

داند چه خیالست آن آن کس که صفا داند

شقه علم عالم هر چند که می رقصد

چشم تو علم بیند جان تو هوا داند