شقه علم عالم هر چند که می رقصد

وین خرقه ز دوزنده خود را چه جدا داند

اندر دل آیینه دانی که چه می تابد

داند چه خیالست آن آن کس که صفا داند

چشم تو علم بیند جان تو هوا داند

وان کس که هوا را هم داند که چه بیچارست

جز حضرت الاالله باقی همه لا داند