هر نور که آید او از نور تو زاید او

وز ماه مرا رنگ و سیمای تو می آید

هر نی کمر خدمت در پیش تو می بندد

شکر به غلامی حلوای تو می آید

می مژده دهد یعنی فردای تو می آید

گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شد

زیرا که از آن خنده رعنای تو می آید