گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شد

شکر به غلامی حلوای تو می آید

هر نور که آید او از نور تو زاید او

می مژده دهد یعنی فردای تو می آید

زیرا که از آن خنده رعنای تو می آید

هر گه ز تو بگریزم با عشق تو بستیزم

اندر سرم از شش سو سودای تو می آید