اندر سرم از شش سو سودای تو می آید

گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شد

زیرا که از آن خنده رعنای تو می آید

هر گه ز تو بگریزم با عشق تو بستیزم

چون برروم از پستی بیرون شوم از هستی

در گوش من آن جا هم هیهای تو می آید

اندر دل آوازی پرشورش و غمازی