که ناله می چکد از برق تازیانه در او

پدر، غم تو مرا رنج میدهد، اما

غم بزرگتری می کند هلاک مرا:

بیا به خاک بلا دیده ای بیندیشیم

به خانه های خراب

به کومه های خموش

به دشتهای به آتش کشیده متروک