من خانه تهی کردم کز رخت تو پر دارم

جان داند و جان داند کز دوست چه می بوید

یک دم که خمار تو از مغز شود کمتر

صد نوحه برآرد سر هر موی همی موید

می کاهم تا عشقت افزاید و افزوید

جانم ز پی عشق شمس الحق تبریزی

بی پای چو کشتی ها در بحر همی پوید