*

به مهربانی یک دوست از تو می گویم

تو نیستی که ببینی، چگونه از دیوار

جواب می شنوم.

تو نیستی که ببینی، چگونه، دور از تو

به روی هرچه دیرن خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده است