غبار سربی اندوه، بال گسترده است

*

تو نیستی که ببینی، چگونه، دور از تو

به روی هرچه دیرن خانه ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیدهء من

به جز تو، یاد همه چیز را رهاکرده است.

غروب هایغریب