غروب هایغریب

غبار سربی اندوه، بال گسترده است

تو نیستی که ببینی، دل رمیدهء من

به جز تو، یاد همه چیز را رهاکرده است.

در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین،

ستاره بیمار است