دلی که می شود از غصه تنگ، می ترکد

به قصه های غریبانه ام ببخشایید!

که من که سنگ صبورم

نه سنگم و نه صبور!

چه جای دل که درین خانه سنگ می ترکد!

در آن مقام که خون از گلوی نای چکد

عجب نباشد اگر بغض چنگ می ترکد