طلوع با شکوهش خوش تر از صد تاج خورشید است؛

تو با پیشانی پاک نجیب خویش،

که از آن سوی گندم زار،

تو با آن گونه های سوخته از آفتاب دشت،

تو با آن چهرهء افروخته از آتش غیرت،

که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است،