اینک حسرت و افسوس، بر آن

که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است،

تو با چشمان غم باری،

که روزی چشمه جوشان شادی بود و،

سایه افکنده ست خواهی رفت.

و اشک من تو را بدرورد خواهد گفت!