از مات تو قوتی کن یاقوت شو او را تو

اندر پی صد چون آن صد دام دگر باشد

آن چاره همی کردم آن مات نمی آمد

آن چاره لنگت را آخر چه اثر باشد

تا او تو شوی تو او این حصن و مفر باشد