گاه در روزن ماه،

پای هر پنجره، مات،

می نشستم به تماشا، تنها،

گاه بر پردء ابر،

دور، تا دورترین جاها می رفت نگاه؛

باز می گشتم تنها، هیهات!

چشم ها دوخته ام بر در و دیوار هنوز!