به تو نزدیک ترم، می دمی دانم.

شوق دیدار توام هست،

چه باک

به نشیب آمدم اینک ز فراز،

یک دو روزی دیگر،

از همین شاخه لرزان حیات،

پرکشان سوی تو می آیم باز.