عاشق سرگشته در کویش «من، از روز ازل»

در شب تاریک دوران، بی گمان

چلچراغی بود هر آواز او

برگ گل بود آن چه می افشاند بر ما یا غزل

لطف را آموخته، چون دفتر گل از «صبا»

مرحبا ای آشنا ی حسن خوبان ، مرحبا

این نسیم از کوی جانان بوی جان آورده بود