ما به آغوش تو بسپردیم جان پاک او

«دشمنش گر سنگ خاره او چو آهن» بود و بس

با تو پیوسته ست، اینک، با تو، ای «آه ، سحر»

نغمه اش را شعله کن در تار و پود خشک و تر

بعد ازین «ای آتشین لاله» بپوشان خاک او

بعد ازین هر گل که از خاک بنان سر برزند

شور این شیرین نوا در جان عالم افکند