یک قدم آن سوی تر، پیوسته با باد هوا!

برتلاطم های این دریای بی پایان رها

لحظه ایی هستیم سرگرم تماشا ناگهان،

*

باز می گفتم: نه! این سان داوری بی شک خطاست.

فرق بسیارست بین نقش ما، با نقش پا.