به دست بسته ام ای مهربان، نگاه مکن

همیشه گرمم همواره روشنم با عشق.

همین نه جان به ره دوست می فشانم شاد،

به جان دوست، که غمخوار دشمنم، با عشق.

که بیستون را از پا درافکنم، با عشق

دوای درد بشر یک کلام باشد و بس

که من برای تو فریاد می زنم: با عشق