«هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند».

زان همه «گمشدگان لب دریا»

به یقین «خامی چند»

«کس بدان مقصد عالی نتوانست رسید»

مگرم همت و عشق تو بیاموزد راه.

نه تو خود گفتی و شعر تو بر این گفته گواه:

«بر سر تربت ما چون گذری همت خواه؟!»